کشاورزی ارگانیک به‌عنوان کشاورزی بدون کاربرد مواد شیمیایی معرفی شده است. با اینحال چنین نیست که کشاورزی ارگانیک تنها به ‏جایگزین کردن نهاده‌های آلی به جای کودهای شیمیایی بسنده کند. چون با وجودیکه در مناطق خشک و نیمه‌خشک، به‌کارگیری ترکیبات ‏آلی باعث بهبود خواص فیزیکی، شیمیایی خاک و در نتیجه حاصلخیزی آن می‌شود، اما کاربرد بیش از حد و خارج از زمان موادآلی نیز ‏می تواند اشکالاتی درچرخه‌های زیستی پدید ‌آورد. در حقیقت، کشاورزی ارگانیک، کشاورزی امروز را به‌طورکامل رد نمی‌کند، و ‏مواردی مانند تناوب کشت، کشت مخلوط، روش‌های مکانیکی کنترل علف‌های هرز، تنوع زیستی و... از موضوعات مورد بحث این ‏نوع کشاورزی هستند‏‎.‎
در کشاورزی ارگانیک برای بکار بردن مواد و لوازم کشاورزی از تدابیر مدیریتی استفاده می‌شود و تولید ارگانیک بر پایه‌ این موضوع ‏است که یک مزرعه باید براساس برنامه‌ مدیریت ارگانیک پیش رود، که خود این امر شامل یک گردش زراعی چندساله است. همچنین ‏برای ازدیاد حاصل‌خیزی زمین تدابیری اندیشیده می شود؛ از جمله ثابت نگهداشتن میزان نیتروژن، شخم عمیق، استفاده از گیاهان دو یا ‏تک لپه، استفاده از گیاهان به منظور کود سبز یا‎ ‎و غیره‎.‎
در سیستم‌های ارگانیک از منابع به شیوه‌ی مؤثرتری استفاده می ‌شود که این امر منجر به صرفه جویی در انرژی و تولید محصول بیشتر ‏می ‌شود. همچنین فعالیت‌های میکروارگانیزم‌های خاک در نظام ارگانیک در مقایسه با نظام متداول بیشتر دیده می ‌شود، که این امر ‏مربوط به ساخته ‌شدن مواد ذخیره‌ای نیتروژن ‌دار است که در بهبود شرایط فیزیکی خاک و جذب بهتر نقش دارند. علاوه‌ بر این ‏خاک‌های ارگانیک تعداد بیشتر و انواع بزرگتری از اجتماع میکروارگانیزم‌ها را درخود دارند. پژوهشگران معتقدند که قارچ‌ها منجربه ‏ایجاد ثبات بیشتری در ساختار فیزیکی خاک‌های ارگانیک می‌شوند. محصولات ارگانیک حاوی مواد مغذی بیشتری بوده و در مقایسه با ‏گیاهانی که به روش‌های مرسوم پرورش می‌یابند حاوی متابولیست‌های ثانویه‌ بیشتری هستند (متابولیست‌های ثانویه موادی هستند که ‏بخشی از سیستم‌های ایمنی گیاهان را تشکیل می ‌دهند و این مواد در مبارزه علیه بیماری سرطان نیز مفیدند‎)


منبع : http://www.bbk-iran.com

گوگل با استفاده تصاویر ماهواره‌ای و در همکاری با مرکز زمین‌شناسی آمریکا تصاویر متحرکی را از تغییرات زمین طی چندین سال گذشته منتشر کرده است. بخشی از این پروژه که تغییرات بخش‌های مختلف زمین را مشخص می‌کند خشک شدن تدریجی دریاچه ارومیه را از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۲ نشان می‌دهد. توضیح اینکه هر فریم از این تصویر متحرک از تصاویر ماهواره‌ای طی یک‌سال ساخته شده است.

و در ادامه مطلب نیز تصاویر مرگ تدریجی دریاچه ارومیه را مشاهده کنید:

داستانی عبرت آموز درباره محیط زیست

می‌گویند تیمور گورگانی ، آنگاه که به آسیای صغیر حمله کرد، برای آنکه سپاه ترکان از وجود فیلهای جنگلی در لشگر او مطلع نشوند، دستور داد فیلها را که تعدادشان به هزار راس می‌رسید، در جنگلهای انبوه این منطقه پنهان کنند. به این ترتیب ، صبح روز مقرر ، هزار فیل تنومند از پشت شاخ و برگ انبوه درختان جنگلی بیرون جستند و کار بر ترکان سخت شد. نام این جنگل آنکارا بود و اکنون جای آن را جنگل دیگری اشغال کرده، جنگلی که یک سره از سیمان و بتون می‌باشد و در هر سوی آن ساختمانهای بلند و آسمان خراش ، ساخته شده است.

داستان آنکارا و آنچه بر آن گذشته داستان آشنایی است که بارها در گوشه و کنار جهان تکرار شده و تصویر روشنی از توسعه ناپایدار جهان امروزی به ما می‌دهد. توسعه‌ای که بشر را از طبیعت جدا کرده و بدین گونه طبیعت بشری را تغییر داده است. توسعه‌ای که به نابودی و تباهی منابع طبیعی نگاهدارنده حیات بشر و سایر موجودات زنده انجامیده، توسعه‌ای که به رغم دستاوردهای عظیم فنی ، فقر و گرسنگی را افزایش داده است و چنین توسعه‌ای ، ناپایدار است.

دید کلی

توسعه پایدار مفهومی است که در اصل ریشه در اکولوژی (زیست بوم شناختی) دارد و بر مبنایی کاملا علمی استوار است. اقتصاد پایدار به بهای تخریب منابع طبیعی ، توسعه نمی‌یابد و لذا دستاوردهای آن دوام پذیر و ماندگار است، اقتصادی که از نظر زیست محیطی پایدار است و از قوانین و اصول پایداری تبعیت می‌کند. امروزه که توجه به مسائل محیط زیست کم و بیش ، پسند روز شده، کمتر کشوری است که ضرورت حفظ محیط زیست را انکار کند.

قرار گرفتن توسعه پایدار در کانون استراتژی توسعه اقتصادی هر کشور به معنای پذیرفتن این نکته است که توسعه اقتصادی و حفظ محیط زیست ، دو موضوع جدا از هم نیستند. هنگامی که تاریخ اواخر قرن 20 نوشته می‌شود، ممکن است دهه نود با اطمینان به عنوان دهه عدم تداوم ، مورد بررسی قرار گیرد، اما عدم تداومهای دهه 90ریشه در افزایش بهای انرژی ندارد، بلکه از تخریب گسترده محیط زیست ، محدودیتهای زیست محیطی جدید و افزایش نگرانی در مورد محیط زیست ، نشات می‌گیرد...

مقدمه

در گذشته نواحی مختلف محیط زیست ایران با علفزارهای زیبا ، جنگلهای سرسبز و گلهای وحشی فراوان مامن مهمی برای حیات وحش بود. ولی دخالت انسان ، رخساره این بیوم را به کلی تغییر داده است. حتی به زیر کشت بردن مراتع و آبیاری بی‌رویه مسائل مهمی را از دیدگاههای فرسایش خاک و عوامل کویرزایی ایجاد نموده‌اند. متاسفانه برخی از محیطهای طبیعی به صورت سنگلاخ درآمده‌اند و گیاهان مهاجم و هرز ، جانشین گیاهان مرغوب شده‌اند.

در محیط زیست ایران ، عاملهای آلوده کننده نگران کننده‌ای وجود دارند که بحرانهای زیادی را بوجود آورده‌اند: آلودگی شدید نفتی ، شیمیایی ، میکروبی آبهای ساحلی ، آلوده شدن آبها بوسیله فاضلابهای صنعتی و شهری ، استفاده بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی ، آلودگی هوا در اثر توزیع نامساوی صنایع بزرگ و کوچک و اختصاص بیشتر آنها به شهرهای بزرگ و افزایش آلودگی هوا در آن شهرها و ... ، از عوامل آلوده کننده محیط زیست هستند.